Eetverslaving en excuses voorbij

Eetverslaving en excuses voorbij

In mijn omgeving hoor ik vaak dit:
“…met een eetverslaving dealen is veel moeilijker dan, pak hem beet, een drankverslaving.”

iStock_000000456876Small

Ook op het Internet lees ik dit vaak. Vaak komt dit af van mensen die zelf last hebben van een eetverslaving. Of last hebben van heftige eetbuien. Ze stellen dat eetverslaafden nooit volledig van hun verslaving afgeholpen kunnen worden . Gewoonweg omdat voeding in overvloed aanwezig is in de maatschappij. Op TV of op je werk, op je school of bij vrienden en familie. Er is altijd wel een vorm van voedsel of reclame daarvoor aanwezig. Of dat nu een simpele boterham met kaas is, of dat lekkere dik makende worstenbroodje.

Voordeel of nadeel?
Je kunt nooit volledig stoppen met eten. Dat is dus “het excuus” die eetverslaafden verzinnen. Maar is dat wel terecht? Is het mogelijk dat een eetverslaving anders is als andere verslavingen? Moeten deze verslaving en deze mensen ook anders behandeld worden? En bovenal, IS het wel een nadeel dat je altijd geconfronteerd wordt met eten?

Verslavingsmechanisme
Van bepaalde soorten eten en alcohol is inmiddels al een tijdje bekend dat deze verslavend zijn. Daarmee zeg ik niets nieuws. Een voorbeeld is voeding dat veel suikers of vetten bevat. Zelfs de koolhydraten in een snee brood of een lekker bord met pasta geven je een kortstondig gelukzalig gevoel. En dat gevoel wil je, wellicht onderbewust, het liefst zo vaak mogelijk voelen.

Vergelijking met alcoholverslaving
Maar IS het wel een nadeel dat eetverslaafden continu met eten geconfronteerd worden?
Heel eerlijk gezegd, ben ik het daar niet mee eens. Tuurlijk, je kunt niet om eten heen. Maar dat kan in mijn ogen ook juist een voordeel zijn.

Alcoholisten leren dat ze moeten geheelonthouden. Omdat drinken met mate gewoon niet lukt. Dit hoeven eetverslaafden niet te doen (sterker nog, het kan niet).

Het is juist een voordeel
Je ziet al welke kant ik opga, ik vind het namelijk wél goed dat eetverslaafden dag in dag uit geconfronteerd worden met hun verslaving. Op deze manier worde ze onophoudelijk uitgenodigd om te gaan met de verleidingen die horen bij eetverslaving. Op die manier leren ze de balans te vinden, van eten met mate. Een andere keus hebben ze niet (willen ze van hun verslaving afkomen).

Zelf eetverslaafd? Ik realiseer me dat het geen pretje is!
Laat ik duidelijk zijn, ik neem een eetverslaving wel degelijk serieus. Het is een verslaving net als alle anderen. En die zijn naar. En mensen die niet zelf eetverslaafd zijn geweest (lees: ik), hebben makkelijk praten. Maar dat doet niets af aan het punt dat ik wil maken. Het doet niets af aan het excuus waar ik van je wil bevrijden.

Het verschil: stoppen met roken of roker-af?
Er is een verschil tussen een alcoholist-die-niet-meer-drinkt en een alcoholist-af.  Net als dat er een verschil is tussen een roker-die-niet-meer-rookt en een ex-roker.
De eerste groep is geheelonthouder. Elke sigaret of elke borrel kan de gewoonlijke keten weer in gang zetten: je rookt of drinkt weer. De tweede groep is er beter vanaf. Deze persoon is werkelijk gestopt. Deze persoon vindt roken niet meer lekker… of kan tijdens een etentje 2 glazen wijn drinken ZONDER dat dit tot een nieuwe drank verslaving leidt.

Die tweede groep valt dus te benijden. Want deze mensen blootstellen aan de “trigger “ (sigaretten of alcohol) doet de verslaving niet opbloeien. Zij zijn dus (terug) in balans…alles kan & mag, maar ze kunnen er nu vanaf blijven. Uit vrije wil, niet vanuit de dwang om te geheel-onthouden.

Vertaald naar eetverslaving
Nu is dus mijn mening dat het als eetverslaafde ook een voordeel kan zijn om steeds aan eten bloot te staan. En wel hierom:

  1. Eten is een “vriend/vriendin” waar je geen afscheid van hoeft te nemen (zoals zo vaak wordt gepredikt bij alcohol- of tabakverslavingen)
  2. Je kunt blijven of leren genieten van gezond eten, het wordt je niet afgenomen
  3. Biologisch gezien kun je de “trigger” niet ontlopen…en moet je dus de confrontatie met je verslaving aangaan totdat je het hebt overwonnen. Velen zien dit als een nadeel, maar je kunt het ook als een uitgelezen kans te zien om niet voor de verslaving weg te lopen (wat je met alcohol- en sigaretten wel een tijdje lukt!)

 

balanceDe juiste balans vinden
Zoals zo vaak over ‘de juiste balans’ wordt gerept door gezondheids-guru’s, zo komt het onderwerp ook hier weer terug. Het gaat naar mijn mening bij een eetverslaving vooral om de juiste balans vinden tussen eten ‘om het eten’ en eten ‘om te genieten’. Want  laten we eerlijk zijn: een eetverslaafde ná zijn verslaving hoeft toch helemaal niet op water en brood te leven? Hij kan wel degelijk genieten van een lekker stuk vlees of dat toetje (als bonus) na de maaltijd.

Waar is je empathie Alex?
Ik weet dat wat ik zeg bij sommigen verkeerd zal vallen. Dat ik te makkelijk oordeel over een verslaving waarvoor sommigen voor in een kliniek worden opgenomen.

Dat begrijp ik wel. En toch moest het hoge woord eruit. Niet om je te kwetsen of frustreren, maar om je uit te nodigen een obstakel weg te nemen.

Als jij eetverempathy1laafd bent en dit leest: ik hoop oprecht dat je de vicieuze cirkel waarin je zit doorbreekt.

En wat daarbij NIET helpt is een overtuiging als: “Ik heb het moeilijker, want je moet blijven eten” in stand te houden. Dit IS geen nadeel, dit is het alleen omdat je dit gelooft. En het helpt je niet om je daaraan vast te klampen en dit te blijven verdedigen.

Vind me vervelend, maar sta daar eens bij stil.
Mijn doel is iedereen die dat wil te helpen eetverslaving de bons te geven. Soms is empathie alleen niet voldoende.

Het beste,
Alex Greve

P.S. Aanbevolen leesvoer

Eerder had ik het over een vicieuze cirkel van verslaving. Er zijn 2 uitstekende boeken over de werking van het verslavingsmechanisme, van de hand van Jan Geurtz:

–          De verslaving voorbij
–          De opluchting

Ik heb beide boeken gelezen een paar jaren terug. Fantastisch werk, kan niet anders zeggen.
Ik heb vroeger last gehad van eetbuien (wat ik als een milde vorm van eetverslaving zie) en deze boeken hebben me geholpen.

Comments

comments